อ๊ะ!! โยชิยูกิคุง ขอบคุณมากเลยนะ~

ตอนนี้น่าสงสารนานากะ ครับ….
แหม… เล่นเอาแฟนคลับนานากะ (ผมชอบยูเมะ) ช็อคไปเลยทีเดียวเชียว
ดูภาพนี้เอาแล้วกัน…. เล่นโผล่มาแบบนี้ซะ

ประโยคก่อนหน้านี้คร่าวๆ

นานากะ “นี่โยชิยูกิ เป็นแฟนกับโคโคะอยู่นะ”
โยชิยูกิ “นานากะ…”
นานากะ “โยชิยูกิ…”
นานากะ “ชั้น…”
นานากะ “ชั้น…”

ตอนนี้นานากะ เอาตรงๆ ค่อนข้างยั่ววววววว เลยแหล่ะครับ
ยั่วนิดๆ หน่อยๆ ตามประสาหญิงทะเล้น ขี้เล่น… แต่ก็น่ารักดี

นานากะ ถามว่า เธอชอบเหรอ?
แล้วคุณเธอเล่นเว้นวรรคบทพูดซะ ให้โยชิยูกิคิดว่า ชอบนานากะงั้นเหรอ?
แต่สุดท้ายเธอเอาหน้าเข้าไปใกล้ๆ แล้วก็พูดว่า

suki? (ชอบ)
watashi (ชั้น)
watashi? (ชั้น)
watashi no uta (เพลงของชั้น)

อืม.. จริงๆ มันก็ไม่มีอะไร แค่เราจิ้นไปเอง…..

แถมภาพสุดท้าย นานากะ ภาพนี้น่ารักดีครับ

โทษทีนะครับ ไม่มีภาพ Cap ให้ดูไปครึ่งเดียวก็ลบทิ้งแล้ว..

ไม่ใช่อะไรหรอกครับ ค่ายนี้แปลมั่ว มากๆ
ตามความเข้าใจคือเขาเดาเนื้อเรื่องจากการดู Raw ไ้ด้
พวกบทสนทนาต่างๆ เขาเลยทำการใส่ไปเพื่อให้เข้ากับเนื้อเรื่องที่เขาเข้าใจตามนั้น

คำแปล อะไรมั่วมากครับ – -”

อย่างเช่นตอนที่ Hyaweh พูดถึงเรื่องน้องสาว เขาก็ไปแปลเป็นเรื่องอื่นเสียอย่างนั้น
แล้วก็อีกหลายต่อหลายจุด ซึ่งผมจำไม่ค่อยได้ละ

ตอนนี้ก็เสียดายครับ Prism Ark ไม่มีค่ายไหนทำเลยซับอังกฤษ
ถ้ามีก็มีของ ASF ที่ทำไว้ดีมากๆ มีพลาดนิดหน่อยต้องพวกชื่อเฉพาะแค่นั้น แต่ก็ทำการบ้านมาดีแล้วล่ะ

แต่ปัจจุบันนี้ก็ออกตอนเดียว เลยเงียบหายไปเลย

ตอนแรกผมว่าจะไม่ทำแล้วนะ เพราะเชื่อว่าหลายๆ คน คงได้อ่าน Spoilers จากหลายๆ ที่มาแล้วล่ะ
แต่ยังไงช่วงหลังนี้ก็ทำมาตลอด ก็ขอเลือกที่จะทำต่อไปจนถึงตอนอวสานที่รอคอยนี้ครับ

ตอนที่ 12 (อวสาน) “School Days”

เริ่มตอนมาหลังจากที่มาโคโตะได้คืนดีกับคัทสึระ ไปเรียบร้อยแล้วทั้งสองคนได้เดินด้วยกันตามประสาวันคริสมาสท์ของ

คู่หนุ่มสาวครับ
เนื่องจากอากาศหนาว มาโคโตะเลยยกมือขึ้นมาเป่าไออุ่นใส่ คัทสึระเลยจับมือของมาโคโตะคุงมาประกบไว้ที่อกของเธอเอง

เพราะหน้าอกเธอใหญ่จึงอุ่นล่ะมั้ง

มาทางด้านเซไค

กำลังรอมาโคโตะกลับมาบ้านของเขาเองอยู่ ที่ได้ทำอาหารนั่นก็ขณะที่ตัวเองอยู่บ้านของมาโคโตะอยู่
เซไคเลยพยายามโทรตามหาว่ามาโคโตะอยู่ไหน

แท้ที่จริงแล้วมาโคโตะขณะนั้นกำลังจะทานดินเนอร์มื้อค่ำวันคริสมาสท์กับคัทสึระอยู่

มาโคโตะได้เลี่ยงออกมาคุยนอกร้าน เพื่อไม่ให้คัทสึระได้ยินบทสนทนาของพวกเขาทั้งคู่
เซไคซักถามว่าอยู่ไหน ทำไมป่านนี้ยังไม่กลับมาอีก มาโคโตะก็ตอบไปว่ากลับไปไม่ได้
ด้วยความซื่อของเซไค ตอนแรกเลยเข้าใจไปว่ากลัวอาหารฝีมือเธอห่วยหรือเปล่า มาโคโตะคุงก็ตอบปฏิเสธ
เซไคเลยถามย้ำว่าทำไมอีก มาโคโตะก็ไม่ยอมบอก บอกแต่ว่าไปไม่ได้ เธอเลยซักถามไปอีกครั้ง
เพราะรู้ว่ามาโคโตะกำลังโกหกอะไรบางอย่างอยู่ เซไคเลยคิดว่ามาโคโตะจะเล่นไม่ซื่อกับตัวเธออีกแล้วนะ

สุดท้ายเซไคเลยเอาลูกมาอ้าง ว่าตอนนี้เรามีเด็กแล้วนะ มาโคโตะเลยบอกว่า ถ้าเป็นคัทสึระต้องไม่พูดไรแบบนี้แน่
เซไคเลยฉุกคิดขึ้นมาได้ แสดงว่าตอนนี้มาโคโตะอยู่กับคัทสึระน่ะสิ เซไคเลยถามว่านี่อยู่กับคัทสึระใช่มั้ย
มาโคโตะก็ระเบิดอารมณ์แล้วพูดออกมาว่าเรื่องเด็ก ว่าทำไมเธอต้องไปทำให้คนอื่นรู้ด้วยว่าเธอท้อง

สุดท้ายมาโคโตะเลยแนะนำให้เซไคกลับบ้านไปซะแล้วตัดสายทันที
จากนั้นเซไคที่โดนตัดสายทิ้งเลยระเบิดอารมณ์ทำลายอาหารต่างๆ ที่ตัวเองเตรียมไว้ ปัดทิ้งลงพื้นหมด

จากนั้นก็มีข้อความจากเซไคบอกว่า ขอโทษทีนะ ชั้นจะกลับบ้านแล้วล่ะ

จากนั้นต่อมาเซไคได้ลงจากรถกำลังจะไปที่พักของเธอแล้ว

เธอก็ได้เห็นภาพที่เธอไม่นึกฝันว่าจะได้พบ นั่นก็คือ…

คัทสึระซังในอ้อมแขนของมาโคโตะบนรถไฟ….

เซไคเลยตัดสินใจจะกลับไปที่บ้านมาโคโตะอีกครั้งหนึ่ง

มาที่บ้านมาโคโตะกำลังจะไปชงชาให้คัทสึระซังดื่ม ตามธรรมเนียมแขกมาเยี่ยมบ้านของชาวญี่ปุ่น
ปรากฎว่าเห็นสภาพห้อง

ที่เละเทะแบบนี้อยู่ ก็เลยเก็บขยะเหล่านี้

ทันใดนั้นเสียงออดหน้าบ้านก็ดังขึ้น ขณะที่มาโคโตะกำลังจะออกไปเปิด

ก็ได้ยินเสียงดัง เพี๊ยะ ออกมา

ภาพเบื้องหน้าคือ

คัทสึระซังที่โดนเซไคตบหน้าอยู่

เซไคถามว่าทำไมเธอถึงมาที่นี่ และไล่คัทสึระให้กลับบ้านไปซะ
เซไคอ้างว่า ตอนนี้เธอน่ะกับมาโคโตะเลิกคบกันเรียบร้อยแล้วนะจะมายุ่งทำไม
แล้วก็มาโคโตะคุงจะละทิ้งเธอไม่ได้ เพราะตอนนี้เธอน่ะได้มีลูกกับเขาเรียบร้อยแล้ว

เซไคพยายามบังคับให้มาโคโตะพูดว่า ตอนนี้น่ะเขาไม่ได้รักโคโตโนฮะแล้วนะ
เธอพยายามฝืนใจตัวเองให้เชื่อว่ามาโคโตะคุงน่ะไม่ได้คิดอะไรกับคัทสึระจริงๆ นะ

ทันใดนั้น..

คัทสึระก็พูดออกมา ว่าเซไคน่ะเป็นคนบีบบังคับมาโคโตะคุง
เธอกล่าวว่ามีแต่คนเดียวที่จะทำให้มาโคโตะคุง กับตัวเธอเองแยกห่างกัน

เซไคพยายามแย้งว่าเธอน่ะกับมาโคโตะคุงน่ะรักกันนะ
คัทสึระสวนกลับว่า เธอมีแต่คิดไปคนเดียว จากนั้นคัทสึระเลยเปลี่ยนเรื่องไปว่า
ที่เซ็ทสึนะพยายามแยกตัวคัทสึระเองออกจากมาโคโตะก็เพราะเซไคขอร้องให้ช่วย

ด้วยเพราะเซไคไม่รู้ว่าคัทสึระพูดเรื่องอะไรของเธอ (คือเธอไม่รู้ว่าเซ็ทสึนะเกี่ยวไรด้วย)

คัทสึระเลยบอกไปว่า เซ็ทสึนะน่ะก็ชอบมาโคโตะคุงเหมือนกันนะ

เซไคถึงกับตกใจ…

คัทสึระก็ย้ำอีกว่า เซไคยังเคยสนับสนุนให้มาโคโตะคบกับเธอเลย (อ้างอิงถึงตอนสอง ตอนที่เซไคไปคุยปรับความเข้าใจให้)
คัทสึระบอกว่ามาโคโตะคอยรอเธออยู่เสมอ มาโคโตะอยุ่ข้างเธอตลอดเวลา เธอจะไม่รออะไรอีกแล้ว

เพื่อเป็นการพิสูจน์เรื่องที่พูดมา ทั้งสองคนเลย..

จริงๆ มีภาพตอนแลกลิ้นด้วยนะครับ… แต่ผมว่ามัน………………
ก็ไปดูเอาแล้วกัน lol

เซไคด้วยอารมณ์ช็อคก็

หวีดร้องแล้วก็พุ่งออกจากห้องไป

(ช็อทนี้เซ็ทจังน่ารัก)

เซไคนึกถึงเรื่องในอดีตที่ได้พูดกับเซทสึนะไป ว่ามาโคโตะคุงเค้าเป็นคนอย่างนั้น คนอย่างนี้
เธอไม่ได้ยักเอะใจเลยว่าตัวเพื่อนเธอเองน่ะก็สนใจมาโคโตะคุงเหมือนกันนะ

ทันใดนั้นโลกในจินตนาการของเธอก็มืดทันควัน

มาที่ละครเวทีที่เซ็ทสึนะได้ไปดู กล่าวถึงบุปผา และ หญิงสาว
คนในหน้ากากพยายามบอกเธอว่า ทั้งหมดนี้มันเป็นความผิดของเธอเอง

ถ้าเธอไม่ไปทำให้สองคนนั้นรักกัน มันก็จะไม่เกิดอะไรขึ้น
ถ้าเซไคไม่ไปนั่งข้างเขาในห้องเรียน เรื่องแบบนี้ก็คงไม่เกิดขึ้น

หลังจากนั้นหน้ากากลึกลับนั่นก็ถอดออกมา

ปรากฎภาพเบื้องหน้าเป็นภาพของ

คิโยวระ เซ็ทสึนะนั่นเอง….

หลังจากเซไคตื่นขึ้น มีข้อความใหม่เข้าในมือถือ
เธอได้เปิดอ่านดู ถึงกับดวงตาเบิกโพลง เพราะข้อความนั้นเป็นของมาโคโตะคุง

แต่ตัวข้อความนั่นก็คือ..

เป็นข้อความที่มาโคโตะคุง บอกว่าโคโตโนฮะจะแนะนำโรงพยาบาลให้เธอไป…
เพื่อที่จะลดภาระของร่างกายเธอ เธอควรจะไปทันที…

มาโคโตะไปโรงเรียนด้วยความระแวงคนรอบข้าง และระแวงเซไค

หลังจากนั้นข้อความเข้า เซไคบอกว่า เดี๋ยวตอนเย็นจะไปหาที่บ้าน อยากเจอกันตามลำพัง

สุดท้ายก็ได้ไปทานข้าวเที่ยงกับคัทสึระที่ดาดฟ้าอย่างที่ทั้งสองเคน

ที่บ้านของมาโคโตะ ทั้งสองยังคงนั่งเงียบไม่พูดไม่จาอะไรกัน พอมาโคโตะจะเริ่มพูด
เซไคก็ขอลุกไปชงชาดื่มก่อน จากนั้นเธอได้ส่งข้อความเข้ามือถือของมาโคโตะ

มาโคโตะลุกขึ้นไปเอามือถือที่ตัวเองวางไว้อยู่ในห้อง โดยหารู้ไม่ว่า….

เซไคแอบมองจากทางด้านหลังอยู่… โดยในมือขวาก็กำมีดไว้แน่น…

ทางด้านสองพี่นอ้งกำลังมีความสุขกัน

โคโคโระจังได้พูดถึงเรื่องที่พี่ของเธอ จะไปแล่นเรือกับมาโคโตะคุง เธอก็อยากไปด้วย
ได้อ้อนพี่สาวของเธอว่า หนูไปด้วยน้าๆๆ

มาโคโตะที่ได้เปิดข้อความในมือถือดู

ก็ถึงกับตกใจ เซไคส่งข้อความอะไรมา ข้อความข้างบนเขียนว่า “ขอโทษนะ”

จากนั้นก็เป็น เว้นบรรทัดลงมาเรื่อยๆ….

สุดท้ายก็เขียนไว้ว่า Sayonara (ลาก่อน)

มาโคโตะตกใจกับข้อความนั้นหันกลับไปก็เห็นเซไคเข้ามาทางด้านหลัง

เซไคพุ่งเข้ามาอย่างกระทันหันแล้วก็…

เธอแทงมีดเข้าที่ท้องของมาโคโตะอย่างจัง

มาโคโตะพยายามดิ้นรนในวาระสุดท้ายของชีวิตนี้อย่างสุดกำลัง

เซไคขึ้นคร่อมเขาอีกครั้งนึงแล้วก็ระดมมีดลงเข้าไปอีก

อิโตใกล้จะหมดลมหายใจแล้ว สุดท้ายได้เอามือไปจับที่ท้องของเซไคครั้งสุดท้ายแล้วเอ่ยชื่อเซไคออกมา

เซไคที่เหมือนจะได้สติคืนตาเบิกโพล่ง หลังจากที่ได้ยินเสียงมาโคโตะเรียกอย่างแผ่วเบา
และตกตะลึงกับสิ่งที่ตัวเองได้ทำไป

มารู้ตัวอีกทีหนึ่ง เธอก็พบว่าเธอได้ฆ่ามาโคโตะคุงอดีตคนรักเก่าของเธอไปเสียแล้ว…

ตาของมาโคโตะในร่างที่ไร้วิญญาณได้ประสานเข้าพอดีกับตาของเซไคที่กำลังตื่นตระหนกอยู่

คัทสึระได้มาหามาโคโตะคุง ที่บ้าน

ปรากฎว่าภาพที่เจอเบื้องหน้าก็คือ

ศพของมาโคโตะคุงผู้เป็นที่รักของเธอ

เซไคคิดถึงเรื่องอดีตของมาโคโตะคุงอยู่ที่บ้านของเธอ
มีข้อความเข้า

ข้อความส่งมาโดย อิโต มาโคโตะ
ฉันจะรอที่ดาดฟ้าโรงเรียนนะ

เซไคมาตามที่นัดไว้ เธอแลเห็นกระเป๋าใบใหญ่อยู่ที่เก้าอี้ที่พวกเธอนั่งประจำ

เธอกำลังจะเข้าไปเปิดดู แต่ต้องสะดุ้งโหยง (ไม่ใช่สะดุ้ง โWEBMASTER) (ใครเก็ทมุกนี้แสดงว่า…..) (เอ้าเข้าเรื่อง

ต่อ)

คัทสึระทักว่าไปโรงพยาบาลหรือยังคะ เขาเป็นหมอที่ดีมากเลยนะ
เซไคตอบกลับว่าไม่ได้ไป คัทสึระถามว่าทำไมล่ะคะ
เซไคตอบกลับว่า ชั้นจะไม่ไปโรงพยาบาลที่เธอแนะนำเป็นอันขาด

คัทสึระกล่าวว่า โกหก เพราะแบบนี้สินะคะ

เอามาโคโตะคุงจากฉันไป โดยโกหกว่าคุณนั้นได้ตั้งท้องขึ้นมา
เซไคตอบกลับไปว่า ไม่ใช่สักหน่อย

คัทสึระถามไปอีกว่า ไม่ใช่ตรงไหน?

เซไคลูบท้องตัวเองแล้วก็พูดว่า จริงๆ นะ
คัทสึระเลยบอกไปว่าถ้างั้นก็ไปหาหมอที่โรงพยาบาลสิคะ

คัทสึระบอกว่า ไซออนจิซังจะคลอดลูกออกมาได้เหรอคะ ได้จริงเหรอ?
เพราะว่าชั้นคือคนรักของมาโคโตะคุง ไม่ใช่เหรอคะ?

เซไคบอกไปว่า ชั้นก็เหมือนกัน

แล้วก็พูดทั้งน้ำตาออกมาว่า ชั้นก็อยากเป็นคนรักของมาโคโตะคุงเหมือนกัน
เพราะงั้นชั้นเลยอดทนอดกลั้นให้มาโคโตะคุงทำตามใจเขาตลอด

แล้วไงล่ะ? ทำไมล่ะ?

คัทสึระพูดว่า ถ้ามาโคโตะคุงล่ะก็ มาโคโตะคุงก็อยู่นั่นไงคะ
ไม่ไปถามเขาเองล่ะคะ?

พอเซไคเดินไปเปิดกระเป๋าดู

ภาพที่เธอเห็นเบื้องหน้าทำให้เธอเบิกตาโพล่ง แล้วก็คุกเข่าอาเจียนออกมา

คัทสึระได้แกะกระดาษที่หุ้มมีดอยู่ออก แล้วก็พูดออกมาว่า

ที่ไซออนจิซังพูดมานั้น ขอดูหน่อยแล้วกันว่าพูดจริงมั้ย

เซไคเห็นคัทสึระถือมีดพุ่งเข้ามา

เธอก็หยิบมีดของเธอออกมาจะป้องกันตัว แต่ทว่า…..

เซไคได้ถูกเฉือนเข้าที่ต้นคอจนถึงแก่ความตาย..

จากนั้นคัทสึระก็ได้ผ่าท้องของเซไคออกมาเพื่อที่จะดูว่ามีเด็กอยู่ข้างในนั้นจริงมั้ย
พอคัทสึระได้ทำการผ่าดูก็ไม่พบอะไรแล้วได้พูดว่า

ว่าแล้วเชียว…
โกหกจริงๆ ด้วย
ไม่เห็นมีใครข้างในเลย…

[quote]มาถึงตรงนี้ขออนุญาตแทรกประเด็นครับ
ไม่ใช่ว่าเซไคท้องปลอมนะ เซไคท้องจริงๆ ปกติแล้วคนจะแพ้ท้องหลังจากตั้งครรภ์ได้สองสามสัปดาห์ครับ
ผมตีไปว่าสามสัปดาห์แล้วกัน ซึ่งยังค่อนข้างเป็นวุ้นตัวเล็กๆ อยู่

แต่ถ้าการผ่าถูกต้องไม่แหวกออกมาแบบนั้น คือต้องผ่าใต้สะดือลงไป
มันจะมีก้อนเนื้อที่มีเส้นเลือดเกาะอยู่เยอะมากๆ ในมดลูกอยู่
ซึ่งนั่นแหล่ะครับคือเด็ก[/quote]

ยามพระอาทิตย์กำลังจะตกดินที่ท้องทะเล

คัทสึระนอนเล่นอยู่ในเรือยอชส่วนตัวของครอบครัวเธอ
โดยเธอกำลังกอดอะไรบางอย่างอยู่ นั่นก็คือ…

สุดท้ายเธอก็พูดออกมาว่า

สุดท้ายแล้วพวกเราก็อยู่ด้วยกันตามลำพังแล้วนะคะ มาโคโตะคุง

ต่อมาก็เพลงจบครับ ซึ่งเป็นเพลง Still I love you ของ KIRIKO Opening เวอร์ชั่นเกมครับ

จากนั้นก็มีให้เห็นถึงชีวิตประจำวันของคนในโรงเรียนต่อจากนั้น

เป็นอินโทรที่เริ่มในตอนแรก มาโคโตะกล่าวถึงผู้หญิงที่เธอเริ่มสนใจตอนเปิดเทอม
ไม่ค่อยรู้จักถึงเธอเท่าไร รู้แต่ว่าเธอชอบอ่านหนังสือ แล้วขึ้นรถไฟคันเดียวกัน
ตั้งแต่ที่ได้รู้จัก คัทสึระ โคโตโนฮะมา

มันก็ทำให้แต่ละวันของผมมีความหมายมากขึ้น…

ใครจะเอาไปอ้างอิงอะไรกรุณาบอกก่อนครับ
อนึ่งที่ผม Spoilers นี้ผมแปลตามความรู้ญี่ปุ่นที่เรียนเอง ผิดอะไรบ้างต้องขออภัยครับ _ _”

ตอนที่ 11 “มาโคโตะ ของ ทุกคน” (Minna no Makoto ; みんなの誠)

เริ่มตอนมาหลังจากช็อคอย่างรุนแรงส์ นานามิมาในโรงเรียนอย่างสภาพเศร้าสร้อยเหงาหงอย
พอเปิดประตูห้องมาก็เป็นจุดสนใจของคนในห้อง จากนั้นคนในห้องก็แสร้งไม่รู้เรื่อง ดำเนินกิจวัตรประจำวันต่อไป

ตัดมาที่บ้านเซไค เซไคซึมเศร้าอยู่กับตัวเอง หลังจากนั้นก็อ่านข้อความที่เซ็ตจังส่งมาให้
ว่าขอโทษทีนะที่ไม่ได้บอกลาก่อนแล้วจากไปอย่างกระทันหัน อย่างน้อยน่าจะบอกด้วยตัวเอง
แต่สุดท้ายก็ส่งแต่ข้อความไป (เพราะก่อนหน้านั้นไปกกกับมาโคโตะอยู่อืม…)

ตัดมาที่บ้าน มาโคโตะ

.
.
.
.
.

อืมมมมมมมมมมมมมมม [b]ลาก่อน ฮิคาริ * */[/b]
จากภาพไม่ต้องอธิบายไรมั้งฮิคาริเสร็จไปแล้ว

ฮิคาริบ่นว่า ที่นายมามีไรกับชั้นนี้ น่าจะไปดูแลเซไคมากกว่านะ (อ้าวคุณ ก็คุณเล่นมาทำอะไรกับเขาแบบนี้จะไปดูเซไคได้ไง)

ฮิคาริพยายามอธิบายว่านี่เซไคลาโรงเรียนหลายวันแล้วนะ ทำไมนายไม่ไปดูแลบ้าง
อิโตก็ตอบว่าไม่สนใจอะไร ฮิคาริเลยตวาดใส่ นี่นายช่วงที่เซไคไม่อยู่จะไปมีอะไรกับคนอื่นหมดเลยสินะ

อิโตปากหวานว่าก็แค่เธอแค่นั้นแหล่ะ แล้วโดนฮิคาริ เอ็ดว่า Baka

จากนั้นก็โดนดึงตัวมาจ๊วบบ~

แล้วก็จัดไปอีก 1 ยก… (ล่ะมั้ง)

ตัดมาที่คัทสึระกำลังนั่งเล่นอยู่บนดาดฟ้า

โดยสิ่งที่เธอกำลังลูบอยู่บนตักนั้น นั่นก็คือ…

เอ้าเผื่อดูไม่ออก บอกเลยก็ได้ครับว่านั่นคือ เลื่อยแน่ๆ… ถ้าใครไม่เก็ท ก็ไปหา Bad End ต่างๆ มาดูซะ

ตัดมาที่ทางเซไคที่ยังคงนอนซมอยู่

เซไคนึกถึงเรื่องวันก่อนหน้านั้นที่เซไคได้ไปปรับความเข้าใจกับมาโคโตะ

มาโคโตะ “ก็บอกไปแล้วไงว่าไปเดินเล่นกับโอโตเมะเฉยๆ”
เซไค “เลิกโกหกได้แล้วชั้นรู้นะว่านายอยู่กับคาโต้ ทั้งวันงานนิทรรศการ ทำไม.. ทำไมนาย”
มาโคโตะ “ผมทำอะไรเหรอ?”
เซไค “นี่ชั้นมอบนายใให้ทั้งตัวแล้ว ยังไม่พออีกเหรอ”

เซไค “ตอนนี้ชั้นเหลือแตนายนะมาโคโตะ เซ็ทสึนะก็ไปแล้ว ชั้นเหลือแต่นายคนเดียว ขอร้องล่ะ”

ฮิคาริตัดสินใจมาหาเซไคที่คอนโด
ฮิคาริ พูดไปว่า ตอนนี้น้องสาวมาโคโตะมาเยี่ยม (มาโคโตะเลยมาหาไม่ได้)
เมื่อเห็นสีหน้าเซไคที่ไม่ค่อยดีเลยบอกไปว่า จะให้พามามั้ย
เซไคตอบไปว่า ตอนนี้ชั้นไม่อยากคุยกับใคร ฮิคาริเลยพูดต่อว่าตอนนี้นานามิดีขึ้นเยอะแล้วนะ
เห็นเธอเข้าชมรมก็ไม่มีอะไรผิดปกติดี

สุดท้ายเซไคก็ปิดประตู….

ตัดมาที่คัทสึระ

คัทสึระพยายามส่งเมล์ไปหามาโคโตะ แต่ไม่ถึงตกค้างถึง 20 ฉบับ เข้าใจว่าอิโตล็อคเมล์เองล่ะมั้ง

มาที่โรงเรียนอีกครั้งหนึ่ง

ภาพที่เห็นอยุ่นั่นคือนานามิ ไปเลื่อนกลอนกระจก… อืม…
ดูเธอคงไม่เป็นไรแล้วล่ะ.. แ่ค่ปิดกระจกให้แน่นๆ เฉยๆ………………………..

ตัดมาที่ฝั่ง โฟร์ แองจี้ (ใช่เหรอ?)
โอโตเมะหัวหน้ากลุ่มพยายามติดต่อมาโคโตะแต่ติดต่อไม่ได้
แต่คุณเธอก็ติดต่อไม่ได้ แต่ก็ยังดีใจที่คัทสึระจะได้เจียมตัวสักที (รู้ซะบ้างใครเป็นใคร)
เลยให้สาวๆ ในกลุ่มช่วย แต่พวกคุณเธอไม่สนใจจะกลับบ้าน
สุดท้ายโอโตเมะเลยปลีกตัวไปก่อน พวกนั้นเลยนินทาว่า เดี๋ยวนี้โอโตเมะเปลี่ยนไปนะ

คุมิเลยพูดถึง วีดีทัศน์ที่โอโตเมะมีอะไรกับมาโคโตะ
แล้วบอกว่าตอนที่เธอแอบดูอยู่เธอไม่ได้สนใจอะไรมาก แต่นิ้วตัวเองก็ไป #$&*(&$*(#& กับ #$(*(#)$& ของตัวเองอยู่..

นัทสึมิ เลยอยากรู้จริงว่าอิโตฝีมือเรื่องบนเตียงมันเป็นยังไงบ้าง

ตัดมาที่ ฮิคาริ…………….. หลังจากเสร็จกิจกับอิโตอีกหนึ่งรอบ ฮิคาริก็บ่นๆ ว่ามาทำไรกันในห้องนี้
อิโตก็บอกว่า ก็ไม่มีใครใช้ห้องนี้หรอก ใช้ไปเหอะ (ศึกษามาดี) ฮิคาริก็ เอ่อนี่นะ มีอะไรจะพูดหน่อย
อิโตถามไป อยากอีกสักยกรึไง ฮิคาริก็ตอบว่า ไม่ใ่ช่สักหน่อย อีตาบ้า (หื่นกามโรคจิต ผมเติมให้)

ฮิคาริถามถึงว่า ปล่อยเซไคไว้งี้จะดีเหรอ ถ้ามีเวลามาทำอะไรกับชั้น เอาเวลาไปดูแลเซไคบ้างไม่ดีกว่าเหรอ

อิโตเดินลงมาเจอสามสาว ที่กำลังปรึกษากันอะไรบางอย่างอยู่
โดยพูดไปว่า ไม่เป็นไรหรอก ไม่มีใครรู้หรอก

ตัดมาที่ึคัทสึระกำลังคุยโทรศัพท์…..

เธอพูดว่า ไว้ชวนไซออนจิซังมาทานข้าวเที่ยง ที่ดาดฟ้าด้วยกันอีกนะคะ
ชั้นจะทำอาหารให้ดีที่สุด ทำในแบบที่มาโคโตะคุงชอบ
ไม่ต้องห่วงค่ะ แม่ชั้นบอกว่าชั้นทำได้เยี่ยมมากเลย
ปล่อยให้เป็นหน้าที่ของชั้นเลยค่ะ

แต่ที่เธอกำลังพูดด้วยนั้น คือพูดกับระบบฝากข้อความมือถือ…….
(โถ่.. คัทสึระซัง…)

ทางด้านเซไคที่กำลังดูข้อความเก่าๆ ในมือถือ
มีทั้งข้อความที่อิโตบอกว่า กลั้นความรู้สึกไว้ไม่อยู่แล้ว ผมอยากเจอหน้าคุณนะเซไค แล้วก็ข้อความของเซ็ตจังที่บอกว่าตอนนี้อยู่กับมาโคโตะอยู่

มาที่คอนโดมาโคโตะ

.
.
.
.

จากภาพนั้นอธิบายได้ว่า สามสาวนั่นต้องการอยากรู้นั่นเองว่าพระเอกมันเก่งแค่ไหน
แล้วอยากรู้ด้วยว่า Sex เป็นเยี่ยงไร เลยตัดสินมาที่นี่
(บทสนทนาตรงนี้ผมข้ามละกันไม่มีอะไร)

สุดท้ายพระเอกก็ 4P อ่าอืม…

เซไคอ่านข้อความในมือถือของเซ็ตจัง อันแรกบอกว่า ตอนนี้อิโตคงถึงบ้านเธอแล้วล่ะ
อีกอันนึงคือภาพที่เซ็ตจังถ่ายให้เป็นภาพที่เซ็ตจัง จับมือกับมาโคโตะ ก่อนจะระบำรอบกองไฟ

[size=18][b]จนกระทั่ง ![/b][/size]

ตอนนี้เซไครู้แล้ว.. ว่าเธอตั้งท้อง……….

วันต่อมาเซไคเลยตัดสินใจไปหามาโคโตะที่โรงเรียนเพื่อจะบอกเรื่องนี้ให้ทราบ

เซไค “ชั้นมีเรื่องต้องพูดกับนาย”
มาโคโตะ “อะไรของเธอ”
เซไค “เรื่องสำคัญมากเลยนะ”
เซไค “มันหมดแล้วนะ”
มาโคโตะ “อะไรหมด”
เซไค “……….ร… รอบเดือนชั้นไง”

มาโคโตะ “เรื่องนั้นมัน….. ไม่จริงน่า… นี่เธอโกหกใช่มั้ย”
เซไค “ใครที่ไหนจะโกหกเรื่องแบบนี้กัน”
เซไค “ชั้นไม่เคยมีอะไรกับใครที่ไหน นอกจากนายนะ แค่มาโคโตะแค่นั้น”
มาโคโตะ “งั้นก็หมายความว่าของผมเหรอ?”
เซไค “ตอนนี้ยังไม่เท่าไร คนอื่นยังไม่รู้” (คงราวๆ ว่าท้องยังไม่ป่องน่ะครับ)
มาโคโตะ “แต่พวกเรายังเป็นนักเรียนอยู่เลยนะ”
เซไค “ก็ใช่อยู่นะ”
มาโคโตะ “แล้วจะทำยังไงถ้าเด็กออกมา”
เซไค “นี่นายหมายความว่าไงกัน”
มาโคโตะ “ก็รู้อยุ่นะว่ามันเรื่องของผม แต่ผมไม่รู้สิ..”
เซไค “มันเป็นลูกของมาโคโตะนะ”
[size=18][b]เซไค “เลิกเสเพล ไปทั่วได้แล้ว!”[/b][/size]
(ตามความเข้าใจผม เขาใช้คำแรงกว่านี้ แต่ตอนนี้ไม่ได้อยู่กับแฟน เลยหาคนเกลาสำนวนไม่ได้ครับ ผมกลัวใช้คำแรงเกินไม่เหมาะกับผู้หญิง)

หลังจากนั้น..

เซไคที่เริ่มแพ้ท้องอีกครั้ง เลยขอตัวไปนอนพักที่ห้องพยาบาล

จากนั้นเซไคก็นอนคิดไปคิดมา แล้วก็พูดออกมาว่า

“ใช่แล้วล่ะ… นี่คือลูกของ มาโคโตะ” แล้วตัวเองก็ิยิ้มออกมา
(มันใช่อารมณ์ที่ควรจะดีใจที่ไหนเล่า เซไค @#$*&(#$^&*#^$* )

ภาพตัดไปที่สามสาวที่มีอะไรกับมาโคโตะเรียบร้อยแล้ว
ปรึกษากันว่าเอาไงต่อดี สุดท้ายเลยตกลงว่า เลิกยุ่งกับมาโคโตะพักนึงละกัน

ทางฮิคาริที่เสร็จกิจกับมาโคโตะ (อีกรอบแล้วครับพี่น้อง)
ฮิคาริบอกมาโคโตะว่า มีแต่ไอ้พวกหน้าโง่เท่านั้นแหล่ะที่ไม่ใส่ถุง (ยาง)
มาโคโตะก็อ้างว่า ก็ไม่ใส่มันรู้สึกดีกว่านี่
ฮิคาริบอก หัดมีความรับผิดชอบหน่อยสิ
หลังจากนั้นฮิคาริก็ออกไป แล้วบอกว่า ถ้าชั้นยังยุ่งกับนายอยู่เดี๋ยวชั้นก็ท้องแน่ๆ

มาโคโตะเดินออกมาข้างนอก มีเสียงคนซุบซิบนินทาต่างๆ
บ้างก็ว่าไอ้นี่นะที่หลอกแอ้มหญิงไปทั่ว ไอ้นี่จะเป็นพ่อคนแล้วนะ
(เพราะคนเริ่มระแคะระคายเรื่องอาการของเซไค… ก็อย่างว่าข่าวลือมันไปเร็ว)

ไปที่ห้อง 4 โอโตเมะพยายามติดต่ออิโต แต่ไม่สำเร็จ
ได้ยินพวกสามสาวคุยราวๆ ว่า จริงๆ เหรอ เซไคแฟนอิโตตอนนี้นอนอยู่ห้องพยาบาลอยู่
่ข่าวลือก็มาแรง (ว่า เซไคน่ะท้องน่ะ)

ตอนค่ำที่บ้าน มาโคโตะพยายามอ่านหนังสือเกี่ยวกับการเป็นพ่อคน
การเลี้ยงดูลูก การอะไรเกี่ยวกับครอบครัว ลูก บลาๆๆๆๆๆๆๆ

สุดท้ายก็ปาหนังสือทิ้งแล้วก็สบถว่า เซไคเอ้ย…

แล้วโอโตโมะก็โทรมาว่าจะมาหาหน่อย

โอโตเมะมาหาที่บ้านแ้ล้วขอถามพระเอกบางอย่างหน่อย

โอโตเมะ “ชั้นมีอะไรจะถามหน่อย”
[size=18][b]อิโต “ถ้าเรื่องเซไค ผมไม่เกี่ยวนะ”[/b][/size]
โอโตเมะ “อืมเข้าใจละ”
อิโต “ใช่มั้ยล่ะ เพราะงั้น อย่าห่วงเลยนะ”
โอโตเมะ “อิโต นายไม่ใช่คนแบบนั้นใช่มั้ย”
โอโตเมะ “ตอนม.ต้น นายไม่ใช่คนแบบนี้นะ” (จริงๆ เธอพูดแรงกว่านี้ แต่ผมไม่รู้จะใช้คำว่าไง.. ด้วยเหตุเดียวกับเหตุผลข้างบน)

มาที่บ้านเซไค วันคริสมาสท์

เซไค กำลังคุยกับฮิคาริอยู่ บอกว่าไม่ต้องเป็นห่วงแล้ว มาโคโตะซื้อของมาให้ชั้นด้วยแหล่ะ
พูดเสร็จ ฮิคาริพลางยกมือไหว้ขอโทษ แล้วบอกว่า ชั้นจะไ่ม่ไปยุ่งกับหมอนั่นละ

ที่ผมสงสัยคือ ทำไมต้องมีมีดเล่มนี้ด้วย.. (ฮา)

มาที่ทางคัทสึระบ้าง

เธอโทรศัพท์อีกแล้ว… บอกว่า ตอนนี้ชั้นทำอาหารบ่อยขึ้นมากเลย
ได้ยินว่าพ่อรู้จักกับคนที่ เนินเขาซากากิโนะด้วย คงติดต่อทำเรื่องขอพักได้นะ
มาเจอกันหน้าต้นคริสมาสท์หน้าสถานีไหมคะ พวกเราจะได้เหมือนคนรักกันจริงๆ

(โถ่ว… คัทสึระซัง…)

ภาพตัดมาที่โอโตเมะกำลังทานข้าวอยู่ ทานคนเดียว ทานเสร็จแล้วเธอ
ล้วงกระเป๋าตังหยิบภาพออกมา แล้วเอาภาพนั้นวางบนถาดอาหารแล้วไปทิ้ง พร้อมกับเศษอาหารด้วย

ุสุดท้ายเธอก็เดินออกมานอกร้าน มองดูหิมะที่โปรยปรายลงมา
โดยที่เธอปิดมือถือของตัวเธอเองอยู่

มาทางด้านมาโคโตะที่พยายามติดต่อหาสาวๆ โทรหาคนแล้วคนเล่า
โทรหาโอโตโมะ ก็ติดต่อไม่ได้ ฮิคาริก็ไม่ได้ สามสาวนั่นก็ไม่ได้

สุดท้ายก็เดินไปอย่างไม่ค่อยสมอารมณ์เท่าไรนักแล้ว

ลื่นล้มลงกับพื้น เลยไปนั่งพัก พลางก็นั่งดูมือถือตัวเองอยู่

พอดูภาพคัทสึระก็คิดถึงอดีต ว่าตัวเองน่ะชอบคัทสึระเป็นคนแรกน่ะ แล้วก็เริ่มนึกถึง…
อดีตที่เคยถ่ายภาพนี้แล้วใช้เป็นเครื่องรางแห่งความรักของมือถือไว้

ปรากฎว่า..

คัทสึระได้ปรากฎตัวขึ้นเบื้องหน้าเขา แต่ตอนนี้เธอไม่มีสติ ในหัวมีแต่ความมืดมน
แววตาหมองมัว ไม่สดใส ไม่มีความรู้สึกนึกคิด เหลือก็เพียงแต่ร่างที่ไร้จิตใจบ่นพรรณนาถึงคนรักของตัวเองอยู่

ชั้นกำลังรอคุณอยู่เลยค่ะ มาโคโตะคุง
ไซออนจิซังบอกว่าจะช่วยชั้น
ชั้นต้องทำอาหารให้คุณทาน
ชั้นต้องช่วยคุณหลายๆ อย่าง
ชั้นต้องเรียนรู้มากกว่านี้
ชั้นต้องยอมให้คุณแตะต้องหน้าอก
ชั้นจะได้เป็นแฟนของมาโคโตะคุง โดยไ่ม่มีใครครหาได้
ชั้นอยากเป็นประโยชน์ต่อมาโคโตะคุง

มาโคโตะเห็นคัทสึระในสภาพแบบนี้ึจึงพยายามเรียกสติ

ชั้นเชื่อในตัวของมาโคโตะคุง
“ไม่ หยุดเดี๋ยวนี้นะโคโตโนฮะ”
เพราะชั้นคือผู้หญิงคนนั้นของมาโคโตะคุง
“พอ… ได้แล้ว..”

มาโคโตะทรุดลง

วิงวอนร้องขอต้องการให้คัทสึระกลับมาเหมือนเดิม แล้วสำนึกผิดว่าตัวเองได้ทำสิ่งที่เลวร้ายกับคัทสึระไปมาก

หลังจากนั้นคัทสึระก็เอ่ยออกมาว่า “รักคุณนะ” “รักมากเลย”
มาโคโตะพึมพำกับตัวเองว่า ทำไม อะไรกัน..

มาโคโตะ สวมกอดคัทสึระซังไว้
บอกว่าไม่รู้เลย (ว่าคัทสึระเป็นแบบนี้) ผมขอโทษ ขอโทษนะ ขอโทษจริงๆ ผมต้องขอโทษจริงๆ

โคโตโนฮะ.. ผมน่ะ.. ผมคือคนๆ นั้นของคัทสึระนะ

แววตาที่หมองหม่นของคัทสึระ

ได้กลับมาสดใสอีกครั้ง… โคโตโนฮะกลับมาเป็นเหมือนเดิมแล้ว

ในท้ายที่สุดเธอยิ้มออกมาแล้วก็พูดว่า มาโคโตะคุง….

~จบตอน~

ตอนต่อไป

“School Days” (Sukuuru Deizu ; スクールデイズ,)

ถ้าใครเล่นเกมมา ฉากจบตอนนี้ก็ทำให้รู้แล้วล่ะครับ
ว่าตอนต่อไปจะเป็นยังไง
[size=18][b]หึหึหึหึหึหึหึหึหึหึหึหึหึหึหึหึหึหึหึหึหึหึหึหึหึหึหึหึหึหึหึหึหึหึหึหึหึหึหึหึหึหึ[/b]
[/size]

ขอบคุณครับ : )

เริ่มตอนมาหลังจากเหตุการณ์ในตอน 9 ที่ ไทสุเกะได้สารภาพรักกับ คัทสึระไปแล้ว

แล้วได้มีการ #$*&(#&$(#$ กัน คัทสึระหลังจากสภาพที่ตัวเองพึ่งโดนไป

เดินโซซัดโซเซออกมาจากห้อง แล้วมองไปที่ระบำรอบกองไฟ

เห็นมาโคโตะกำลังเต้นระบำกับเซไคอยู่ แล้วสองคนนั้นก็จูบกัน

ภาพเบื้องหน้านั้นทำให้คัทสึระถึงกับทำใจไม่ได้ร้องไห้ออกมา

เช้าวันต่อมา คัทสึระได้พบมาโคโตะโดยบังเอิญ มาโคโตะได้เข้าไปขอโทษ

ที่เมื่อวานไม่ได้ไปไปหา โดยให้เหตุผลราวๆ ว่ายุ่งกับโอโตเมะอยู่

แต่คัทสึระนั้นไม่ได้ใส่ใจอะไรมาก เพราะดีใจว่ามาโคโตะไม่ได้ลืมเธอ และได้คุยกับเธอ

มาที่ห้อง 3 ไทสุเกะร่าเริงผิดปกติ เนื่องด้วยเหตุการณ์จากคืนก่อน

จนสุดท้ายไทสุเกะได้แสดงความรับผิดชอบ ไปบอกรักคัทสึระอีกครั้ง แล้วก็ชวนไปดินเนอร์พิเศษตอนคริสมาสท์

แต่คัทสึระสาวเจ้าปฏิเสธกลับทันควัน โดยอ้างว่า ตัวเองน่ะยังเป็นคนรักของมาโคโตะคุงอยู่นะ

ไทสุเกะผู้ผิดหวังเลยรีบวิ่งไปหามาโคโตะ แล้วคุยกับมาโคโตะบอก ทำไมถึงเป็นงี้

นายน่ะเลิกกับคัทสึระ แล้วไปคบกับเซไคแล้วไม่ใช่เหรอไง

มาโคโตะตอบแต่เพียงว่า ตอนนี้เขาน่ะคบกับเซไคอยู่ แต่ยังไม่ได้เลิกกับคัทสึระ

ไทสุเกะถามกับว่า อย่างงี้แกก็จะจับปลาสองมือน่ะสิ

มาโคโตะตอบว่าไม่ ชั้นชอบเซไค แต่ยังไม่ได้เลิกกับโคโตโนฮะเท่านั้นเอง

ตัดมาที่คัทสึระ คัทสึระได้คุยกับโอโตเมะ และโดนสภานักเรียนในห้องพูดข่มเรื่องมาโคโตะเล็กน้อย

ปรากฎว่าคัทสึระไม่ได้หวั่นไหวแต่อย่างใดแล้วยืนยันไปว่า ถึงคุณคาโต้จะชอบมาโคโตะคุง แต่คนรักของมาโคโตะคุงน่ะคือชั้นนะ

แล้วก็เดินเอาของไปทิ้ง โดยโดนแกล้งเล็กน้อย

จากนั้นมาโคโตะที่เอาของไปทิ้งได้พบกับเซ็ตจังโดยบังเอิญขณะที่ตัวเองได้รับข้อความเข้า แล้วกำลังจะพิมพ์ตอบกลับ

โดยโดนเซ็ตจังเอาหัวของหุ่นครอบไว้เลยเผลอทำโทรศัพท์ตก

เซ็ทสึนะเก็บมือถือให้ แล้วได้อ่านข้อความในมือถือเข้าใจว่าเป็นข้อความที่จะส่งให้คัทสึระ

มาโคโตะยืนยันกับเซทสึนะว่าตัวเขาเองน่ะ เลิกโคโตโนฮะแล้วนะเพราะตอนงานนิทรรศการ เขาไม่ได้ไปหาโคโตโนฮะอีกเลย

เซทสึนะก็ยังไม่ปักใจเชื่อเท่าไร แล้วขอให้มาโคโตะสัญญากับเธอว่าจะรักแต่เซไคนะ

เพราะเซ็ทสึนะจะไปปาริสในวันพรุ่งนี้แล้ว

ทันใดนั้นคัทสึระที่หอบของจะที่จะทิ้งเหมือนกันก็เข้ามา

มาโคโตะที่เห็นคัทสึระที่แบกของมาเยอะเลยจะเข้าไปช่วย แต่ถูกเซ็ทสึนะขวางไว้

คัทสึระชวนมาโคโตะไปล่องเรือ (น่าจะนะถ้าฟังไม่ผิด) กับครอบครัวของเธอด้วยกัน

มาโคโตะที่ยังไม่ได้ทันตอบก็โดนเซทสึนะขวางไว้ว่าติดนัดกับเขา

คัทสึระเลยจะขอเลื่อนเป็นสัปดาห์ถัดไปแทน มาโคโตะเลยพูดออกไปว่า ถ้าพวกเราไม่ได้เจอกันมันคงจะดีกว่า

คัทสึระที่ไม่เชื่อ และเข้าใจว่ามาโคโตะคุงโกหกเพราะโดนเซทสึนะบังคับ

พอคัทสึระนึกขึ้นเรื่องที่เซ็ทสึนะแอบจูบมาโคโตะขึ้นได้

คัทสึระเลยจะบอกมาโคโตะไปว่าจริงๆ เซทสึนะก็ชอบมาโคโตะเหมือนกันนะ

เพราะคัทสึระเข้าใจว่า เซไคฝากให้เซ็ทสึนะช่วยขัดขวางตัวเธอเองจากมาโคโตะ เพราะไม่รู้ว่าเซ็ทสึนะก็ชอบมาโคโตะเหมือนกัน

ขณะที่เธอกำลังพูดไปว่า ตอนค่ำในวันนั้น ตอนที่มาโคโตะคุงกำลังหลับอยู่ เซ็ทสึนะกำลัง….

เซ็ทสึนะเลยตัดสินใจจูบเขาไปทันที แล้วบอกว่า เธอกับมาโคโตะน่ะมีอะไรกันลึกซึ้งนะ

คัทสึระอย่ามายุ่งกับพวกเรา เรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับคัทสึระ แล้วก็คล้องแขนมาโคโตะไว้

คัทสึระก็ยังไม่ปักใจเชื่อ แล้วพูดถึงเรื่องเมื่อเช้าที่ที่มาโคโตะคุงมาขอโทษ

มาโคโตะตอบไปเพียงว่าก็แค่ขอโทษเฉยๆ ที่ไม่ได้ไปหาเมื่อวาน ไม่ได้มีอะไรลึกซึ้งกว่านั้น

คัทสึระรับไม่ได้ล้มลงคุกเข่าร้องไห้ไป

ไม่ทันไรมาโคโตะก็พูดออกมาว่า ตอนนี้ผมน่ะไม่ได้ชอบโคโตโนฮะอีกต่อไปแล้ว

แล้วก็เดินจากไป….

ตอนเย็นวันนั้น มาโคโตะได้ไปมีอะไรกับโอโตเมะอีกครั้งหนึ่งในห้องเก็บอุปกรณ์พละ

แล้วเซ็ทจังอาสาไปตาม โดยที่พอเจอแล้วก็แอบอยู่ข้างนอกห้องอยู่

ตัดมาที่ตอนกลางดึกที่บ้านคัทสึระ

โคโคโระจังตื่นกลางดึก เห็นไฟเปิดอยู่และน้ำไหล เลยมาดูพบพี่สาวของตัวเองกำลังทำอะไรอยู่ก็ไม่รู้

ที่น่าสนใจคือกล้องซูมมาที่มีดด้วยครับ LOL

ตัดมาอีกทีเซ็ทสึนะกำลังอาบน้ำอยู่

มาโคโตะที่หลับได้ยินเสียงโทรศัพท์เลยรับไป เซ็ทสึนะบอกว่ามีเรื่องจะพูดด้วยแล้วตอนนี้ได้มาถึงบ้านมาโคโตะแล้ว

มาโคโตะถามไปว่านี่ยังไม่ได้ไปอีกเหรอ เซทสึนะบอกว่ายังเพราะมีเรื่องจะคุยด้วยก่อน

เซ็ทสึนะถามไปว่าทำไมตอนนั้นถึงไปมีอะไรกับโอโตเมะที่ห้องเก็บอุปกรณ์ล่ะ

มาโคโตะตอบว่า ไม่เกี่ยวอะไรกับเธอสักหน่อย พอมาโคโตะถามกลับว่าจะสนใจไปทำไม

เซ็ทสึนะเลยตอบไปว่า ก็เพื่อเซไคนั่นแหล่ะ

พอมาโคโตะถามเข้าประเด็นว่าจริงๆ แล้วเซ็ทสึนะก็แอบชอบตัวเขาเองอยู่ใช่มั้ย

แล้วก็จับกดเซ็ทสึนะไป

เซ็ทสึนะพูดทั้งน้ำตาว่า ถ้านายสัญญาว่าจะเลิกกับผู้หญิงทุกคน

ไม่ว่าจะเป็นโอโตเมะ ที่เหมือนได้เลิกกับคัทสึระไปแล้ว

เธอจะทำอะไรชั้น ชั้นก็ไม่ว่า ชั้นยอม….

ตัดไปที่โรงเรียน เซไค นานามิ และโอโตเมะ โดนเรียกให้ไปดูวีดีทัศน์ของงานนิทรรศการ

โดยโอโตเมะไม่เคยเจอกับเซไคมาก่อน แต่ก็รู้ว่าอิโตกับเซไคน่ะเป็นแฟนกันเลยทำตัวแปลกๆ หน่อย

พอวีดีทัศน์เริ่มฉาย ปรากฎว่าเป็นวีดีโอวงจรปิดที่ติดตั้งไว้ในโซนห้องที่นักเรียนใช้ร่วมหลับนอนกัน

ภาพแรกก็มาเลย ภาพของนานามิกำลังจะมีอะไรกับรุ่นพี่ที่ตัวเองชอบอยู่

ตัวเธอเองรับไม่ได้ (เป็นผม ผมก็รับไม่ได้โว้ยครับ) ถึงกับทรุดแล้วร้องไห้ไป

เซไคอาสาจะพาออกไป แต่ทันใดนั้นก็มีคนตะโกนว่า นั่นโอโตเมะนี่นา

ภาพในกล้องที่ฉายอยู่ก็เป็นภาพโอโตเมะ จับกดมาโคโตะอยู่ พอเซไคเห็นเข้าถึงกับช็อคไปเลย

เซไคเลยรีบออกมาจากโรงเรียนจะตรงไปหามาโคโตะที่คอนโด

แต่ติดต่อมาโคโตะไม่ได้ ขณะที่กำลังจะข้ามสะพานลอยไปฝั่งคอนโดมาโคโตะ

ก็ได้พบกับคัทสึระที่สวนทางมาพอดี

คัทสึระถามเซไคว่าเห็นเซ็ทสึนะมั้ย พอดีวันก่อนบอกว่าจะไปไหนกับมาโคโตะคุงก็ไม่รู้

เซไคยังไม่ได้ตอบอะไร แล้วเห็นหน้าคัทสึระ…

ที่ตอนนี้มีแต่ความหมองหม่นอยู่ในแววตาของตัวเอง….

ตอนท้ายตัดฉากไปที่สนามบิน ขณะที่เซ็ทสึนะกำลังจะไปปาริส

มาโคโตะตะโกนหาแต่เซ็ทสึนะไม่ได้พูดอะไร แล้วเดินไปทางผู้โดยสารขาออก

นึกถึงเรื่องตอนวันเปิดเทอม ตอนที่ตัวเองจับฉลากที่นั่ง

เซไคมาขอแลกที่นั่งกับเซ็ทสึนะหลังจากที่รู้ว่า เซ็ทสึนะจับฉลากได้นั่งข้างมาโคโตะ

เซ็ทสึนะก็ยอมแลกไปเพราะเห็นว่าเซไคนั้นชอบมาโคโตะอยู่

สุดท้ายพอนึกถึงเรื่องนั้นเสร็จตัวเองก็น้ำตาไหลออกมา..

จบตอน

ตอนต่อไป มาโคโตะ ของ ทุกคน (minna no makoto ; みんなの誠)

気がつけばみつめてしまう　あなたの横顔ばかり
Kiga tsukeba mitsumete shimau Anata no yokogao bakari

Ah..　すれ違う微笑みに　うつむくしかできずに
Ah.. Surechigau hohoemi ni utsumukushikade kizu ni

背中ごしに声かけたの　今は心の中で
senaka goshi ni koe kaketa no ima wa kokoro no naka de

それは雪のように降りつもった　イノセントな痛み
Sore wa yuki no youni furitsu motta Innocent na itami

たとえ遠まわりでも　この想いは　まっすぐ届けたい
Tatoe tomawari demo kono omoi wa massugu todoketai

ためらいに隱された　素直なキモチと勇気
Tamerai ni kakusareta Sunao na kimochi to Yuuki

閉ざされた扉の鍵は　誰もが持っているはず
Tozasareta tobira no Kagi wa Dare mo ga motteiru hazu

Ah..　あなたの足跡を　そっとなぞってみるの
Ah.. anata no ashiato wo Sotto na zotte miru no

願いかけた砂の星屑　今は小瓶に詰めて
negai kaketa suna no hoshikuzu Ima wa kobin ni tsumete

それは波のように絶えることなく　寄せては引く痛み
Sore wa nami no youni Taeru koto naku Yosete wa hiku itami

風に砕け散った涙は　そう　せつなさのカケラね
Kaze ni Kudakechitta namida wa sou setsunasa no Kakera ne

それは雪のように降りつもった　イノセントな痛み
Sore wa yuki no youni furitsu motta Innocent na itami

やっとみつけられそう　私の恋　私だけの場所を
Yatto mitsukerare sou Watashi no Koi Watashi dake no basho wo

いつの日か飛びたってゆけ　私の蒼い天使よ…
Itsuno hika tobitatte yuke Watashi no aoi Tenshi yo

Thank you Yamazaki Kaoru for this song’s Kanji.
I’ve already edited and added the romanji in this son too.

I will translate it later.. in someday.. -0-

พอดีช่วงนี้พึ่งเล่น Prism Ark ใหม่ๆ อารมณ์เลยยังคุกกรุ่นอยู่
ส่วนตัวผมชอบผลงานของ KOTOKO อยู่แล้วครับ ยิ่งเพลงนี้ชอบมากๆ

ส่วน Movie ที่ทำกับเพลง ทำมาได้ดีอยู่แล้ว ผมจึงบอกได้คำเดียวว่า งานนี้ สุดยอด – -b

ผมไม่ค่อยพอใจกับฝีมือการ Encode ของตัวเองเท่าไรนัก
ไว้ถ้ามีโอกาส จะไปเรียนรู้ดีๆ กว่านี้ครับ

ผมแปลเพลงนี้โดยอาศัยความรู้ญี่ปุ่นที่เรียนด้วยตัวเองนะครับ
หากผิดพลาดตรงไหน ก็ต้องขออภัยด้วย ^^”

สุดท้ายนี้ฝากเนื้อเพลง กับ คำแปล ไว้ครับ

Genzai no Requiem [บทสวดแห่งตราบาป] [原罪のレクイエム]

赦されぬ罪　抗う心に
Yurusarenu Tsumi Aragau Kokoro ni
ยอมให้ตราบาป ที่ยังโต้แย้งอยู่ ในหัวใจดวงนี้

愛で研ぎ澄ます十字架刻んで
Aide Togisumasu juujika kizande
จะทำให้กางเขนนั้นคมเฉียบ ตัดสะบั้นบาปนั้น ด้วยรักไป

天使達が振り撒く禁断の果実へと
Tenshi tachi ga Furimaku Kindan no Kajitsu heto
เหล่านางฟ้าโบยบิน โปรยปรายผลไม้ต้องห้าม

手を伸ばす僕らの剣は迷った
Te wo nobasu Bokura no ken wa mayotta
พวกเราเหยียดมือ ที่กำดาบของเรา ก้าวเดินออกไปด้วยความสับสน

何ができる？　それは正義？
Nani ga dekiru? Sore wa Seigi?
เมื่อไรจะพร้อม? นั่นหรือคือความถูกต้อง?

交差するcomplication
Kousasuru COMPLICATION
การตัดกัน ของความซับซ้อน ยุ่งเหยิง

七色の争いが歴史に突き刺さる
Nanairo no Arasoi ga Rekishi ni Tsukisasaru
การปะทะแห่งแสงเจ็ดสี คือ ประวัติศาสตร์ที่พวกเราเข้าไปสู่

生まれ出づる欲望が罪ならば
Umarei Duru Yokubou ga Tsuminaraba
ก่อกำเนิดกิเลสตัณหา คือตราบาป ที่ล้นเอ่อพรั่งพรูออกมา

神はこの痛みを何（なん）と説くだろう？
Kami wa kono Itami wo Nanto Toku darou
พระเจ้าจะอธิบาย ความเจ็บปวดนี้ได้เช่นไร

真実の扉が開く日まで
Shinjitsu no Tobira ga hiraku himade
ประตูแห่งความจริงจะเปิดขึ้น แสงตะวันจะสาดส่องเข้ามา

愛が剣に変わる十字架はdestiny
Ai ga Ken ni Kawaru juujika wa DESTINY
ดาบรักนี้ จะเปลี่ยนผันเป็นกางเขนศักดิ์สิทธิ์ ที่โชคชะตานี้ลิขิตไป

Pin-up ถูกใจสุดต้องนี่เลย Suzu จาก Nagasarete Airantou

ให้สังเกตดีๆ ตรงบริเวณไหล่ของ ฮายาเตะ นะครับว่ามีใครแอบหลับอยู่

และก็ ภาพเล็กๆ ให้ระลึกความทรงจำ แล้วเตรียมตัวกับ Zero no Tsukaima second season ครับ

มีสกู๊ป นึง เกี่ยวกับ Lucky Star ด้วยครับ (ตั้งหน้านึงแน่ะ *0*)

สำหรับใครที่้ต้องการ Scan ทั้งเล่ม ลองหาได้ตาม ห้องสมุดโตเกียว นะครับ : )

ต่อมาก็ Dengeki Hime ครับผม

ของแถมหน้านี้ถูกใจมาก อ๊างงงง ซากุระจัง >.

ต่อมาก็ สาวๆ จากเกม Clear ครับ

สกู๊บ เกี่ยวกับ D.C.II S.C.

ที่ถ่ายสกู๊ป Fortune Arterial เพราะ เอริกะโหมดตาแดง โดยเฉพาะเลยนะเนี่ย

สุดท้ายก็อีกเกมที่รออยู่ ExE เกมที่สองของค่าย Yuzusoft ครับ

แล้วก็ของแถมกับฉบับนี้

พวงกุญแจ EF ~the first tale~ ทั้งหมด 12 ลาย

อันนี้ไม่ใช่แมกกาซีน แต่ผมก็สั่งเองครับ

เล่มซ้ายเป็นไลท์โนเวล เรื่องเป็นยังไง ผมก็ยังไม่ได้อ่านครับ ส่วนทางขวาก็รู้ๆ กัน Prism Ark
มีอักษรศีลธรรมแบบญี่ปุ่นนิดหน่อย แต่ก็ดีครับ อ่านแล้วสบายตาดี

ต่อมาก็ขออนุญาติ เอาภาพสินค้าที่ลูกค้าสั่งมา ดูนิดหนอ่ยแล้วกันครับ

เล่มแรกก็ G’s Magazine เนื้อหาผมได้แอบอ่านมานิดหน่อยแล้ว ก็ตามสไตล์เดิมปกติ ครับ

แล้วก็ Aria ที่แถมฟิคเกอร์ตัวเล็กๆ ครับผม

สุดท้ายก็ อันนี้อะไรก็ไม่รู้ครับ >_>